ورود ثبت نام

مقالات

"مزه پیتزا خونگی شبیه پیتزای همیشگی بیرون نیست." این جمله‌ای است که احتمالا خیلی از ما اولین باری که پیتزای خانگی را امتحان کرده‌ایم گفتیم. اما چرا پیتزا را در خانه می‌پزیم؟ اما چه رازی در مزه پیتزای رستوران است که مزه‌اش این همه با پیتزاهای خانگی فرق دارد؟ آیا همه پیتزاهایی که از رستوران می‌خریم برای سلامت ما مضر هستند؟ در این مطلب سعی می‌کنیم جواب این سوال‎ها را پیدا کنیم و تفاوت این دو نوع پیتزا را بفهمیم. فرها در خانه‌های ما به اندازه کافی داغ نیستند پیتزا برای پختن (و البته خوب پختن) نیاز به یک فر یا اجاق خیلی خیلی داغ دارد. حتما شما هم در رستوران‌های قدیمی فرهای چرخشی را دیده‌اید، این فرها هنوز هم در بعضی از رستوران‌ها پیدا می‌شوند و از همه جهات به غذا حرارت وارد می‌کنند. حرارتی که حتی تا 400 درجه سانتی‌گراد هم می‌رسد.، گاهی حتی تا 550 درجه. خیلی از خانه‌ها فر ندارند یا فرهای آن‌ها فقط گزینه گریل و کیک‎پزی را انجام می‌دهد. فرهای خانگی معمولا حرارتی به اندازه یک اجاق ندارند.. اصلا وقت دارید پیتزا بپزید؟ خیلی از ما پیتزا را یک فست فود می‌دانیم اما واقعیت این است که پختن این غذا آن هم به شکل اصیل و خوشمزه، آن قدرها هم ساده و سریع نیست. پیتزای خانگی یک غذای فوری پانزده دقیقه‌ای محسوب نمی‌شود (مگر این که یک پیتزای یخ‌زده را از سوپرمارکت بخرید و در ماکروویو گرمش کنید. مگر نه؟). خمیر پیتزای مرغوب به حداقل بیست و چهار ساعت زمان نیاز دارد تا آماده کار شود. خمیر باید قوت بگیرد و شکل الاستیکی پیدا کند، این کار در خانه می‌تواند وقت شما را حسابی بگیرد و علاوه بر این خمیر ساختن، لم‌های مخصوص خودش را دارد که بعضی از آن‌ها فقط از آشپزهای باسابقه برمی‌آیند. پس کار را به کاردان بسپارید و همین الان یکی از پیتزاهای ایتالیایی یا آمریکایی سیب 360 را آنلاین سفارش بدهید. ما ابزارهای مخصوص پیتزاپزی را در خانه نداریم پیتزا فقط با فر پخته نمی‌شود. برای پختن پیتزا ما به سینی‌های مخصوص استیل یا سنگ احتیاج داریم و باید وردنه‌های مخصوصی داشته باشیم که خمیر یکدست و کاملا دایره‌ای شکل بگیرد. سینی‎های پخت پیتزا معمولا با سینی‌های معمولی فلزی که ما در خانه‌هایمان داریم فرق دارند. آن‌ها بزرگ و بسیار سنگین هستند و ممکن است در فرها و مایکروویوهای خانگی جا نگیرند. مواد تازه و غیرصنعتی وقتی می‌خواهیم در خانه غذا بپزیم اول به کجا می‌رویم؟ سوپرمارکت. موادی که ما از سوپرمارکت می‌خریم معمولا صنعتی هستند و پر از نگهدارنده. مثلا به جای پوره گوجه‌فرنگی تازه که در رستوران‌ها روی پیتزا ریخته می‌شود از رب استفاده می‌کنیم یا به جای موتزارلای دست‌ساز و تازه، یک پاکت موتزارلای کارخانه‌ای می‌خریم. حتی بیشتر نان‌های پیتزایی که در بازار هستند، ضخیم و بی‌کیفیت‌اند. موضوع این است که حتی اگر مطمئن شویم که تمام مواد تازه و ارگانیک تهیه شده‌اند، باید چندین ساعت وقت برای پختن پیتزای خانگی وقت بگذاریم و مواد اولیه را آماده کنیم و هزینه زیادی بپردازیم تا فقط یک پیتزا داشته باشیم. پس بهتر نیست با خرید یک پیتزای خوشمزه سریع‎تر از همیشه شاممان را روی میزمان داشته باشیم؟ سرآشپزهای حرفه‌ای بیشتر از همه ما پخت پیتزا را بلدند بیایید تعارف را کنار بگذاریم. هیچ کدام از ما دوره پخت پیتزای حرفه‌ای ندیدیم، سرآشپزهایی که در رستوران‌ها مشغول پخت این غذای خوشمزه هستند، روی هر کدام از پیتزاهایی که می‌خریم علاوه بر گوشت و پنیر و سبزیجات، سال‌ها تجربه و دانش غذایی می‎گذارند. آشپزی لم‌ها و حقه‌های کوچک و بزرگی دارد که خیلی از ما روحمان از آن‌ها خبر ندارد. چه زمانی باید ادویه‌ها را اضافه کنیم؟ آیا نوع پنیری که با سبزیجات خوشمزه می‌شود با گوشت سفید یکی است؟ چه ضخامتی برای خمیر پیتزا ایده آل محسوب می‌شود؟ این‌ها و هزاران سوال دیگری که احتمالا جوابشان را  وقت پختن پیتزای خانگی نداریم. سیب 360، یک تجربه متفاوت از پیتزای ایتالیایی و آمریکایی طرفدار پیتزاهای سبک و لطیف ایتالیایی هستید یا پیتزای پرملات و هیجان‌انگیز آمریکایی را دوست دارید؟ هر کدام از این نوع پیتزاها را بپسندید، می‌توانید در شعبه‌های مختلف سیب 360 غذای مورد علاقه‌تان را پیدا کنید. سیب 360، تجلی مهندسی صنایع غذایی در هنر آشپزی را مسئولیت و رسالت اصلی خودش می‌داند و سعی می‌کند آن را در تمام مراحل و تک تک جزئیات پیتزاهایی که می‌پزد به کار ببرد. به نظر ما، مهم است چه پیتزایی می‌خورید بنابراین سعی کرده‌‍ایم تمام سلایق غذایی را در منو پیتزایمان بگنجانیم. شما دوست دارید یک ترکیب خوشمزه از گوشت قرمز را با ادویه‌های مختلف امتحان کنید؟ بیف گورمه یا بک فایر را سفارش بدهید. گیاهخوار هستید؟ پیتزا سبزیجات ایتالیایی، پیتزا مارگاریتا یا سبزیجات آمریکایی منتظر شما هستند. در وب سایت سیب 360، می‌توانید مواد تشکیل‌دهنده هر کدام از این پیتزاها را با میزان دقیق چربی و پروتئین و وزن پیتزا بخوانید و بهترین گزینه را برای ذائقه خودتان انتخاب کنید و هر جای شهر که باشید، در کمترین زمان ممکن پیتزای داغتان را در خانه تحویل بگیرید.

مشاهده ...

عجیب‌ترین نکته‌ها درمورد پیتزاهای ژاپنی ژاپن را شاید بشود یکی از پنج کشوری دانست که فرهنگ غذایی‌اش را به ویژه از نیمه دوم قرن بیستم به بعد، به تمام دنیا صادر کرد. غذاهای ژاپنی این روزها نه تنها در شهرهای این کشور، بلکه در سر تا سر جهان علاقه‌مندان زیادی دارند. هر کدام از ما حتی اگر طرفدار سوشی نباشیم، یک بار نودل را امتحان کرده‌ایم. اما وضعیت پیتزا در ژاپن چطور است؟ مردمی با این فرهنگ غنی و تاریخیِ غذا، این غذای غربی را چطور پذیرفته‌اند؟ آیا اصلا پیتزا در ژاپن طرفدار دارد؟ پیتزا توکیو، یک نسخه ژاپنی از پیتزا پیتزا توکیو احتمالا از نوادگان اوکونومیاکی است. اسم سختی دارد مگر نه؟ اما یک غذای خیلی ساده است. اوکونومیاکی یک جور پیتزای سنتی ژاپنی است که در آن گوشت (سوسیس)، کاهوی رنده شده، تخم مرغ و پنیر روی یک ترکیب شبیه نان قرار می‌گیرند. مردم این کشور به این غذا پیتزای ژاپنی می‏‎گویند. ما در نسخه مخصوص خودمان از پیتزای ژاپنی، همین ترکیب را با سوسیس ژاپنی و روی خمیر پیتزا در کنار انواع سبزیجات امتحان کرده‌ایم. ترکیبی که خیلی هم خوشمزه از آب در آمد! سوسیس ژاپنی، ماده اصلی پیتزا توکیو ما برای پخت پیتزا توکیو از سوسیس ژاپنی استفاده می‌کنیم. خود ژاپنی‌ها به این فراورده گوشتی محصول کشورشان "آرابیکی" می‌گویند. آرابیکی یعنی چرخ شده به صورت درشت. سوسیس آرابیکی آبدار، خوشمزه و کمی دودی است. و ترکیبش با مواد تشکیل دهنده پیتزا یعنی پنیر و سبزیجات، حسابی خوشمزه خواهد بود. سوسیس‌های ژاپنی بر خلاف دیگر انواع فراورده‌های پروتئینی خیلی کوچک و ظریف هستند. ممکن است آن‌ها را با نام "سوسیس انگشتی" هم بشناسید. پیتزا در ژاپن چه جایگاهی دارد؟  اگر بخواهید بهترین پیتزا مارگاریتای ناپلی را بخورید به کجا می‌روید؟ خب معلوم است، شهر ناپل در ایتالیا. اما این روزها خیلی از عاشقان و متخصصان پیتزا اعتقاد دارند که خوشمزه‌ترین پیتزاهای ناپلی دنیا را ژاپنی‌ها در شهر توکیو می‌پزند. سوباسا تاماکی، سرآشپزی ژاپنی است که پیتزای تخصصی ناپلی می‌پزد اما تا به حال پایش را در کشور ایتالیا نگذاشته. او عاشق رفتن به این کشور است اما در حال حاضر روی پخت و توسعه غذایی تمرکز دارد که خودش دوست دارد اسمش را "پیتزای ژاپنی ناپلی" بگذارد. تفاوت این پیتزا با نسخه اصیل ایتالیایی، نمک اضافه‌است که به قول آشپزهای این کشور "به سبک ژاپنی و در ابتدای پخت" روی آن ریخته می‌شود. سوباسا تاماکی و دیگر آشپزهای این شیوه پیتزاپزی، نمک را مستقیما داخل فر یا تنور می‌ریزند و بعد رویش خمیر را می‌گذارند. نمک با خمیر پخته می‌شود و طعمش را به تمام قسمت‌های پیتزا می‌دهد. علاوه بر این، پیتزای ژاپنی ناپلی خیلی خیلی به شعله‌ها نزدیک است، تا بهتر و شدیدتر پخته شود.   عجیب‏ترین پیتزاهای دنیا را در ژاپن پیدا کنید پیتزا در همه جای دنیا محبوب است و عاشقان زیادی دارد اما آن چه ژاپن را از بقیه کشورها در این مورد متمایز می‎کند، طعم‌های عجیبی است که آشپزهای ژاپنی به این غذای ایتالیایی اضافه کرده‎اند. در ژاپن شما می‌توانید روی پیتزا ماهی، میگو، اختاپوس و صدف، انواع جلبک و گیاهان دریایی و حتی نودل را پیدا کنید! ژاپنی‌ها یک مدل پیتزای خاص را با مرغ تریاکی می‎پزند. این مرغ با سس سویا، ماینوز، ذرت و جلبک پخته شده و بعد روی خمیر پیتزا گریل می‌شود. پیتزا ناتو، یک پیتزای مفید حتما شما هم هیچ وقت فکر نمی‎‌کردید یک روز پیتزایی را ببینید که رویش دانه‌های تخمیر شده سویا وجود دارد. پیتزا ناتو در ژاپن از آن غذاهایی است که همه یا عاشقش می‌شوند یا از آن متنفر (چیزی شبیه به پیتزا قرمه سبزی ما ایرانی‎ها). این غذا سنتی، سالم و کاملا ژاپنی است اما بوی خاصش باعث می‌شود خارجی‌ها چندان علاقه‌ای به آن نشان نمی‎دهند. روی پیتزا ناتو معمولا پنیر، بیکن  و جلبک هم وجود دارد.   بفرمایید پیتزا با طعم ماهی مرکب! شاید عجیب‌ترین پیتزای ژاپنی، پیتزا با جوهر ماهی مرکب باشد. ترکیب پیتزا و غذای دریایی؟ مگر می‌شود؟ ژاپنی‌ها توانسته‌اند! اگر به ژاپن رفتید و یک پیتزای سیاه برایتان سرو شد تعجب نکنید، غذایتان سوخته نیست. بلکه با جوهر ماهی مرکب پر شده. این جوهر را ژاپنی‌ها همراه با سس گوجه‌فرنگی و خود گوشت ماهی مرکب سرو می‎کنند. جوهر این ماهی در آشپزی ژاپنی جایگاه مهمی دارد و در خیلی از سوپ‌ها و خوراک‌ها استفاده می‌شود. البته قبل از خوردن، به این نکته فکر کنید که دارید سلاح دفاعی یک جانور دریایی را به عنوان طعم‌دهنده می‌خورید! پیتزا توکیو سیب 360 را امتحان کنید پیتزا توکیوی سیب 360 در دسته پیتزاهای آمریکایی ما قرار می‌گیرد. یعنی روی یک خمیر نسبتا ضخیم و به شکل مثلثی پخته می‌شود. شعار ما در سیب 360 تجلی مهندسی صنایع غذایی در هنر آشپزی است و با انتخاب بهترین و تازه‌ترین مواد و رعایت نسبت دقیق هنگام پخت، سعی می‌کنیم از این شعار فاصله نگیریم. روی این پیتزا شما  سوسیس ژاپنی، قارچ، گوجه، فلفل دلمه، پنیر مخصوص  و سس بیانز را پیدا خواهید کرد. پیتزا توکیو سیب 360 چهل و پنج گرم پروتئین و سی و شش گرم چربی دارد و میزان کالری که با خوردن آن می‌گیرید حدود 984 است. همین الان می‌توانید از طریق وب سایت ما، پیتزا توکیو را سفارش بدهید و هر جای شهر که هستید در کمتر از نیم ساعت، داغ داغ درب منزل تحویل بگیرید. نوش جان!

مشاهده ...

این روزها ساده‌تر از هر زمان دیگری می‌توانیم شام یا نهارمان را آماده و داغ درب منزل دریافت کنیم. خیلی وقت‌ها برای خوردن پیتزای مورد علاقه‌مان حتی لازم نیست ده متر از مبل فاصله بگیریم. همه چیز آماده و راحت است! اما سفارش دادن غذا همیشه به این آسانی نبوده. تا همین چند دهه پیش، تصور گرفتن غذای آماده و حاضر در خانه می‌توانست یک آرزوی بزرگ محسوب بشود. اما دلیوری پیتزا دقیقا از کجا شروع شد و چه کسانی این ایده را برای اولین بار عملی کردند؟ آیا دلیوری پیتزا آن طور که فکر می‌کنیم یک پدیده مدرن است یا سابقه‌ای تاریخی دارد؟ همه چیز حدود یک قرن پیش شروع شد! داستان شکل گیری غذایی به نام "پیتزا" یک داستان خیلی معروف است که احتمالا آن را شنیده یا خوانده‌اید. در سال 1889، پادشاه اومبرتوی اول و ملکه مارگاریتا از شهر ناپل در ایتالیا بازدید کردند. آن‌ها که از غذاهای عادی خسته شده بودند، درخواست یک غذای سنتی ایتالیایی را کردند، غذایی که اشپزهای ناپلی برای پختن آن در سر تا سر ایتالیا اسم و رسمی به هم زده بودند. سرآشپز رافائل اسپوسیتو پیتزای مخصوصش را برای آن‎‌ها سرو کرد. این پیتزا که همرنگ پرچم ایتالیا بود از یک خمیر نازک و لطیف تشکیل شده بود که رویش ریحان، موتزارلا و گوجه‌فرنگی تازه قرار داشتند. بله، همان پیتزا مارگاریتا! اما آن زمان ملکه و پادشاه شخصا به این پیتزافروشی کوچک محلی نرفتند. اسپوسیتو خودش پیتزاها را به اقامتگاه شخصی‌شان آورد. پس شاید بتوانیم بگوییم این اولین دلیوری پیتزا بود، آن هم برای دو عضو از یک خانواده سلطنتی! در میانه قرن بیستم همه چیز تغییر کرد بعد از جنگ جهانی دوم، سربازانی که به خانه می‌رفتند خاطره غذایی را با خودشان می‌بردند که در اروپا خورده بودند: پیتزا. همچنین مهاجران ایتالیایی در نیمه اول قرن بیستم، با خودشان این غذا را به آمریکا آورده و پیتزافروشی‌های زیادی در این کشور تاسیس کرده بودند. اما خیلی از سربازان نمی‌توانستند به پیتزافروشی‌ها بروند. این جا بود که برای اولین بار پیتزافروشی‌های نیویورک، دلیوری پیتزا را ابداع کردند. آن‌ها سفارش پیتزا را می‏گرفتند و با دوچرخه‎‌های تک نفره به مقصد می‌رساندند. چند سال بعد بود که شهر لس آنجلس یک قدم فراتر گذاشت و دلیوری پیتزا را رایگان کرد. با این تلاش‌ها، کم کم شکل سرو پیتزا در آمریکا تغییر کرد و عاشقان پیتزا یک انقلاب را تجربه کردند. شاید برایتان جالب باشد که بدانید انگلیسی‌ها که همیشه شکل سنتی و اصیل همه چیز را بیشتر می‌‍پسندند تا سال 1988 سراغ دلیوری پیتزا به صورت غیرحضوری نرفتند. در این سال بود که به خاطر محبوبیت فراوان این شکل دلیوری در آمریکا، رستوران‌های بریتانیا هم کم کم آن را در دستور کارشان قرار دادند. دلیوری پیتزا به شکل مدرن، در 1965 شروع شد دهه شصت، دوره آغاز سلطنت فست فودها بود. در این زمان بیشتر آمریکایی‌ها رکود بزرگ اقتصادی را پشت سر گذاشته بودند. حالا دیگر هر خانواده‌ای دو وسیله نقلیه خصوصی داشت که با آن اعضای خانواده را جابجا می‌کرد. سیستم‌های مدرن دلیوری پیتزا این جا شروع به کار کردند. پیتزافروشی‌های بزرگ و کوچک، مغازه‌ها و کافه‎ها و حتی رستوران‌های زنجیره‌ای همبرگر سرویس دلیوری ارائه دادند و این صنعت غذا را برای همیشه دچار تحول کرد. برای این که تصور دقیقی از میزان محبوبیت سرویس دلیوری پیتزا داشته باشید، بد نیست بدانید که خیلی از رستوران‌ها از همان سال شروع به ارائه سرویسی به نام "زیر سی دقیقه" کردند. اگر راننده‌ای که پیتزا را به دستتان می‌رساند بیشتر از نیم ساعت در راه می‌ماند پیتزا برای شما مجانی می‌شد. این سیستم البته خیلی خوب کار نکرد و در 1993 برای همیشه حذف شد. با ظهور اینترنت همه چیز تغییر کرد به لطف اینترنت و امکانات فراوانی که در اختیار انسان مدرن می‌گذارد، دلیوری پیتزا هم در قرن بیست و یکم به دوره تازه‌ای وارد شد.  در سال‌های 1994 تا 1997 یعنی آخرین سال‎های قرن بیستم، یک وب سایت ازمایشی به نام پیتزانت (pizza net) در آمریکا شکل گرفت که در آن می‌توانستید به صورت آنلاین پیتزا سفارش بدهید.  این سرویس آن قدر ناآشنا بود که خیلی‌ها به آن اعتماد نمی‌کردند و آن را یک حقه‌بازی یا شوخی می‌دانستند.  این ایده که بتوانید از طریق یک سایت طعم مورد علاقه‌تان از پیتزا را سفارش بدهید و بعد روی مبل خانه بنشینید و نیم ساعته پیتزایتان را تحویل بگیرید برای خیلی‌ها غیر قابل تصور بود. همین ایده، این روزها جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی ما شده.   چند سالی است که شکل دلیوری پیتزا به کل تغییر کرده دلیوری پیتزا درست مثل همه خدمات دیگر، با پیشرفت تکنولوژی جلو می‌رود و گزینه‌های بیشتری پیش روی ما می‏‎گذارد.  همین سه سال پیش بود که رستوران‌های زنجیره‌ای پیتزا در بسیاری از کشورها طرفدارانشان را با یک سورپرایز بزرگ غافلگیر کردند: تحویل پیتزا با پهپاد!  در این نوع دلیوری، دیگر هیچ انسانی دخیل نیست و یک پهپاد اتوماتیک پیتزایتان را مستقیما به درب خانه می‌آورد. یک سال بعد و در 2017، ایده تحویل پیتزا با ماشین‌ها و موتورهای بدون سرنشین مطرح شد.  وقتی این ماشین به منزل شما می‌رسد باید بروید و شخصا تحویلش بگیرید. یک جور سلف سرویس برای پیتزا. البته این ایده هنوز با اجرای عمومی فاصله زیادی دارد.

مشاهده ...

پیتزا می‌تواند پاسخی برای تمام سوال‌های ما باشد. امشب شام چه بخوریم؟ برای مهمانی آخر هفته چه غذایی سرو کنیم؟ در شهر به دنبال چه گزینه غذایی باشیم؟ بهترین انتخاب برای یک قرار دو نفره کدام است؟ همه این‌ها می‌توانند پیتزا باشند. یکی از محبوب‌ترین سس‌هایی که با پیتزا (و دورچین‌هایش) سرو می‌شود سس کچاپ است. خیلی‌ها پیتزا را بدون کچاپ اصلا به حساب نمی‌آورند و خیلی‌ها هم ترجیح می‌دهند پیتزایشان را بدون سس بخورند. شما از کدام دسته هستید؟ آیا باید با پیتزا حتما کچاپ بخوریم؟ اصلا کچاپ از کجا شروع شده و چه موادی آن را تشکیل می‌دهند؟ کچاپ می‌تواند محبوب‎‌ترین سس دنیا باشد. حتی داخل خالی‌ترین یخچال‌ها هم می‌شود یک شیشه سس کچاپ پیدا کرد. این سس، قهرمان غذاهای جدید دنیاست. از پیتزا و همبرگر گرفته تا انوع کوکو و کتلت و حتی املت! در ایالات متحده آمریکا، نود و هفت درصد خانه‎ها کچاپ مصرف می‌کنند. بخش بزرگی از محبوبیت کچاپ به این دلیل است که می‌شود آن را تا حدود یک سال در یخچال نگه داشت. خیلی‌ها از مغازه کچاپ می‌خرند و بسیاری از افراد هم رسپی‌های خانگی خودشان را برای این سس دارند. البته نگهداری سس کچاپ به خودی خود کمی چالش‌‍برانگیز است.  فصل کاشت و برداشت گوجه‌فرنگی زیاد بلند نیست و تولیدکنندگان باید از میزان پالپی که به دست می‌آورند نگهداری کنند تا بتوانند در تمام طول سال از آن سس بسازند.  بعضی از کارخانه‌‌ها در قرن هجدهم و قبل از استفاده از نگهدارنده‌ها چنان بد این گوجه‌فرنگی‌ها را نگهداری می‎کردند که پیر بلوت آشپز و نویسنده معروف کچاپ را کثیف و حال به هم زن توصیف کرده. یک تاریخچه کوتاه از سس کچاپ اما ریشه‌های این سس محبوب آمریکایی نیستند. واژه کچاپ از کلمه باستانی چینیِ کت سیاپ می‌آید. سس کت سیاپ از یک نوع روغن معطر ماهی به دست می‌آمد و تاجرانی که از ویتنام به جنوب شرقی چین سفر می‌کردند این سس را به فرهنگ چینی وارد کردند. وقتی انگلیسی‎ها در آسیا با این سس روبرو شدند، آن را به خانه بردند و تغییراتی در آن ایجاد کردند. در اواخر قرن هفدهم و اوائل قرن هجدهم اولین نمونه‌های مدرن کچاپ در انگلیس دیده و خورده شدند. اولین نشانه‌های حضور گوجه‌فرنگی در سس کچاپ در سال 1812 خودشان را نشان دادند. دانشمند و تغذیه‌شناسی به نام جیمز میز از پالپ گوجه‌فرنگی، ادویه و برندی (و بدون سرکه و شکر) یک سس تیره رنگ و قرمز ساخت. چرا کچاپ را این همه دوست داریم؟ ذائقه ما انسان‌ها عاشق مواد چرب، نرم و شیرین است. وقتی سس کچاپ را روی پیتزا می‌ریزیم حسگرهای طعم زبان ما ناگهان به همه این‌ها به صورت یکچا دسترسی پیدا می‌کنند. ترکیب شیرینی ملایم کچاپ با مزه نسبتا تند و پرادویه پیتزا برای خیلی از افراد دلچسب و دوست‌داشتنی است. علاوه بر این، بیشتر موادی که روی پیتزا وجود دارند حاوی گلوتومات هستند (مثلا گوجه‌فرنگی، پنیر، پپرونی و سوسیس). گلوتومات یک ماده شیمیایی خوراکی است که به محض تماس با زبان ما، پیام هیجان و اشتها به مغز می‌فرستد. گلوتومات موجود در گوجه‌فرنگی (و طبعا در سس کچاپ) آن قدر سیستم بدن ما را هیجان زده می‌کند که بافت دهان، از خودش آب ترشح می‌کند تا لقمه بعدی را در دهان بگذاریم! آیا گلوتومات می‎‌تواند خطرناک باشد؟ بسیاری از منابع می‌گویند که کارخانه‌های تولید غذا (به ویژه غذاهای فوری و آماده) به غذاهای بدون مزه و ارزش غذایی مثل نودل فوری یا ناگت مرغ گلوتومات اضافه می‌کنند تا خوشمزه شود و بیشتر بفروشد. گلوتومات مصنوعی معمولا از گلوتومات طبیعی سبزیجات و میوه‌ها قابل تشخیص نیست. این ماده به همراه شکر، از اولین مواد غذایی است که نوزادان در شیر مادر آن را تجربه می‌کنند و ریشه علاقه ما به غذا هم در همان دوران نوزادی شکل می‌گیرد. پس شاید بتوان گفت که علاقه جهانی به کچاپ، در بدن ما ریشه بیولوژیک دارد! پیتزا با کچاپ یک ترند جهانی نیست شاید برای شما هم جالب باشد که با وجود محبوبیت خیلی زیاد کچاپ در سر تا سر دنیا، خیلی از افراد پیتزا را با کچاپ نمی‌خورند. در آمریکا، این سس پرطرفدار بیشتر با سیب‌زمینی سرخ کرده و انواع خوراک‌های گوشتی خورده می‌شود و مثلا اگر شما کچاپ را روی پیتزا بریزید احتمالا همه تعجب می‌کنند. در ایتالیا و بیشتر کشورهای غربی، عاشقان پیتزا عقیده دارند که پیتزا به خودی خود بر پایه گوجه‌فرنگی پخته می‌شود و برای همین ریختن سس گوجه‎‏فرنگی روی آن دیگر منطقی نیست. بیشتر آن‎ها پیتزا را بدون سس می‌خورند. اما واقعیت این است که چه ایرانی و چه غربی، این ترکیب یک ترکیب خوشمزه است!

مشاهده ...

اگر یک دورهمی پیش رو دارید حتما به منو غذا هم فکر کرده‌اید. این آخر هفته قرار است دوستانتان را بعد از مدت‌ها ببینید؟ پدر و مادرتان به دیدنتان می‌آیند؟ قرار است بازی فوتبال آخر هفته را دسته جمعی ببینید؟ چه کسی گفته در مهمانی‌ها نمی‌شود پیتزا سرو کرد؟ پذیرایی با پیتزا ایده خوبی است که هم می‌تواند زحمت غذا پختن را از گردن شما بردارد (و شما را از شر سوال "چی بپزم" نجات بدهد) و هم مهمانانتان را حسابی خوشحال کند. تا به حال تجربه پذیرایی با پیتزا را در مهمانی داشته‌اید؟ در این مهمانی‌ها چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟ با خواندن این مطلب برای مهمانی پیتزایی خودتان اماده شوید! مهمانانتان را دقیقا بشناسید بهتر است قبل از برنامه‌ریزی برای منو غذا، بدانید که کسانی که قرار است به خانه‌‍تان بیایند دقیقا چه غذاهایی را می‌پسندند و چطور سلیقه‌ای دارند. خیلی از کسانی که سن و سالشان کمی بالاتر است، پیتزا را یک فست فود می‌دانند و پذیرایی با پیتزا را بی‌احترامی به مهمان! قبل از سفارش دادن تعداد زیادی پیتزا، بهتر است فهرست مهمان‌ها را بررسی کنید و شاید یک مدل غذای دیگر کنار پیتزا روی میز بیاورید. این طوری به همه خوش می‌گذرد و هیچکس هم ناراحت نمی‌شود. علاوه بر این، بهتر است یکی دو روز قبل از مهمانی از حساسیت‌های غذایی و سبک تغذیه همه مهمانان مطلع باشید. شاید بهتر است روی بعضی از پیتزاها موادی مثل زیتون، ریحان یا ژامبون و قارچ نباشد تا کسی دچار حساسیت نشود یا لازم باشد که برای مهمانان گیاهخوارتان پیتزای بدون گوشت سفارش بدهید. بهتر است بیش از حد پیتزا سفارش ندهید پذیرایی با پیتزا ایده‌ای بی‌نظیر برای یک مهمانی است اما چه کسی می‌تواند یک عالمه پیتزای باقی مانده را مدیریت کند؟ اصلا این همه پیتزا بالاخره خورده می‌شود؟ بهتر است از اسراف جلوگیری کنید و به میزان مناسبی پیتزا سفارش بدهید. مثلا پیتزاهای ایتالیایی سیب 360 بزرگ هستند و می‌توانند دو نفره باشند. بنابراین طوری سفارش بدهید که کمترین میزان غذا به هدر برود. چون پیتزاهای دست خورده یا نصفه مانده معمولا بعد از مهمانی‌ها دور ریخته می‌شوند و دور ریختن غذا به محیط زیست و البته اقتصاد خانه شما ضربه می‌زند. اگر میزان زیادی تنقلات و خوراکی‎های دورچین سرو می‌کنید، کمتر پیتزا سفارش بدهید. (همین الان می‌توانید با چند کلیک ساده و به صورت کاملا آنلاین، پیتزاهای آمریکایی و ایتالیایی سیب 360 را از وب سایت سفارش بدهید). با پیتزای خانگی مهمانان را سورپرایز کنید اگر عاشق پیتزا هستید و وقت زیادی هم برای آمادگی برای مهمانی دارید، خودتان پیتزا بپزید!  سرو کردن پیتزای خانگی به عنوان غذای اصلی یک مهمانی می‌تواند همه را خوشحال کند و برای مهمانانتان هم خاطره خوبی به جا می‌گذارد چون می‌فهمند شما چندین ساعت برای آماده کردن غذایشان وقت گذاشته‌اید. می‌توانید برای صرفه جویی در وقت (و البته افزایش کیفیت پیتزایی که می‌پزید) خمیر را از روز قبل آماده کنید و در یخچال بگذارید. برای میزان خمیر هم نگران نباشید، پیتزاهای خانگی معمولا ده تا چهارده اینچ هستند و می‌توانند دو نفر را سیر کنند، طبق همین فرمول جلو بروید. بهتر است دو تا سه طعم را در نظر بگیرید و طوری غذا درست کنید که همه سلیقه‌های افراد راضی نگه داشته شوند و همه شب خوبی را پشت سر بگذارند، مثلا پیتزای پپرونی، قارچ و گوشت و سبزیجات. البته اگر زمان کمی برای آمادگی دارید، بهتر است همین الان پیتزاهایتان را آنلاین سفارش بدهید و خسته و فرسوده پیش مهمان‌ها حاضر نشوید. دورچین را فراموش نکنید پذیرایی با پیتزا هیجان‌انگیز و خوشمزه است اما دورچین همه چیز را بهتر می‌کند. بهتر است در کنار پیتزا یک سالاد سبک هم سرو کنید یا همراهش سیب‌زمینی سرخ کرده سفارش بدهید تا همه بهتر سیر شوند و میز غذا هم پر و پیمان باشد. اگر یک دور همی دوستانه دارید می‌توانید انواع مزه و فینگرفود را سرو کنید. بیسکوییت، چوب شور، چیپس، انواع ژله و لواشک و پنیرهای انگشتی گزینه‌های خوبی هستند. انواع نوشیدنی و آبمیوه یا نوشابه‌های انرژی‌زا هم می‌توانند کاری کنند که به همه در مهمانی‌تان حسابی خوش بگذرد. اجازه بدهید مهمانان کمک کنند چه پیتزا را از بیرون سفارش بدهید و چه در خانه برای پختنش وقت بگذارید، برگزاری مهمانی می‌تواند شما را خسته کند. یک مهمانی از چند ساعت قبل انرژی شما را می‌گیرد و جمع و جور کردن خانه بعد از آن هم ممکن است یکی دو روز ادامه پیدا کند پس اگر مهمانانتان پیشنهاد کمک دادند، هیچ عیبی ندارد که قبول کنید. اگر دوستانتان به خانه شما آمده‌اند اجازه بدهید بعضی از کارها را آن‌ها به عهده بگیرند. مثلا چیدن میز، پخش فیلم یا درست کردن سس سالاد. این طوری کمتر خسته می‌شوید و بیشتر می‌توانید کنار هم خوش بگذرانید! پذیرایی را ساده نگه دارید هیچ نیازی نیست که ست بشقاب و کاسه‎‌های بلورتان را از گنجه دربیاورید. پذیرایی با پیتزا یک نوع پذیرایی ساده و جمع و جور است. می‎توانید پیتزاها را مستقیما داخل جعبه‌هایشان روی میز بیاورید یا آن‌ها را روی یک تخته چوبی بگذارید تا داغ بمانند. حتی می‌توانید به جای چیدن یک میز بزرگ و دادن بشقاب‌ به هر فرد، شام یا نهار را روی کانتر آشپزخانه سرو کنید و یک سلف سرویس کوچک خانگی راه بیاندازید. این مهمانی قرار است ساده و صمیمی باشد. پس بیش از اندازه به خودتان سختی ندهید.

مشاهده ...

ویدئویی از تماس تلفنی یک زن با پلیس در آمریکا، این روزها در برخی شبکه‌های اجتماعی فارسی دست به دست می‌شود و نظرات بسیاری را به خود جلب کرده است. در این ویدئو که با زیرنویس فارسی مدتی است در برخی وب‌سایتها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، زنی به شماره کمک‌های فوری (۹۱۱ در آمریکا) زنگ زده و می‌خواهد پیتزا سفارش بدهد. آغاز این مکالمه وضعیت عجیبی است که گویی زن نمی‌داند به کجا زنگ زده و اپراتور ۹۱۱ (چیزی کمابیش شبیه به شماره ۱۱۰ در ایران) از درخواست عجیب زن گیج شده است. زن در همان ابتدا آدرس خود را می‌گوید و سپس می‌گوید که می‌خواهد یک پیتزا سفارش بدهد. او در پاسخ به توضیح اپراتور که اینجا شماره کمک‌های اضطراری است، همچنان به سفارش پیتزایش ادامه می‌دهد و می‌گوید که یک پیتزای بزرگ می‌خواهد که نصفش با قارچ باشد و نصفش هم پپرونی. حالا چرا این مکالمه عجیب اینقدر در میان برخی از فارسی‌زبانان دست به دست می‌شود و اصلا ماجرای این تماس چیست؟ آنچه دست به دست می‌شود در واقع یک آگهی تلویزیونی است و تماس واقعی با پلیس نیست. این آگهی تلویزیونی برای پخش در میانه رقابت معروف سوپربال (فینال مسابقات فوتبال آمریکایی) در سال ۲۰۱۵ تهیه شده است. متن این آگهی دقیقا از روی ماجرایی برداشته شده که شخصی یک سال پیش از آن در وبسایت رددیت با همان جزئیات تعریف کرده بود. هر چند که درباره صحبت این روایت هم شک و تردیدهایی ابراز شده بود و به نظر می‌رسد منبع اصلی این ماجرا، آن نوشته در رددیت نبوده است. پیشتر هم این ماجرا با کمی تفاوت در سال ۲۰۱۰ در وبسایت حمایت از زنان نروژی منتشر شده بود. هدف از این تبلیغ تلویزیونی در ثانیه‌های بعدی این ویدئو، آرام آرام روشن می‌شود. در جریان مکالمه زنی که برای پیتزا به پلیس زنگ زده، بعد از اینکه این زن به توضیحات مامور بی‌توجهی می‌کند و از او می‌پرسد که چقدر طول می‌کشد تا پیتزا آماده شود، پلیس در جواب می‌گوید: "خانم همه چیز روبه‌راه است آنجا؟ شما وضعیت اورژانسی دارید یا نه؟" زن در پاسخ می‌گوید: "بله." از اینجا روشن است که زن به کمک نیاز دارد، اما نمی‌تواند با شفافیت از پلیس کمک بخواهد. مامور می‌پرسد: "کسی با شما در اتاق است؟ فقط بگید آره یا نه." که زن با پاسخ مثبت نشان می‌دهد که کسی با اوست و او می‌ترسد که لو برود. در ادامه زن با چند آره یا نه به تعدادی سئوال پاسخ می‌دهد که مشخص می‌کند در خانه سلاح وجود ندارد، او نمی‌تواند بیش از این پای تلفن بماند و منتظر پلیس خواهد بود. در نهایت، این مکالمه همراه با تصاویری از خانه‌ای به هم‌ریخته که نشانه‌هایی از یک کشمکش فیزیکی در آن نمایان است، بیننده را به یک نتیجه می‌رساند: زن قربانی خشونت خانگی است و از ترس نمی‌تواند در تماس با پلیس به شکل مستقیم درخواست کمک کند. او در عوض به بهانه سفارش دادن پیتزا شماره پلیس را گرفته و در حالی که تظاهر کرده در حال پیتزا سفارش دادن است، آدرس خود را به پلیس داده و کمک خواسته است. شعار پایانی آگهی این است: "زمانی که سخن گفتن دشوار است، این به ما بستگی دارد که شنونده (خوبی) باشیم." این آگهی تلویزیونی توسط گروهی به نام "بیشتر نه (no more)" تهیه شده که چند سالی است کمپینی گسترده را علیه خشونت خانگی و آزارهای جنسی آغاز کرده است. این کمپین در تلاش است تا همانند خیریه‌های مبارزه با ایدز یا کمک به بیماران سرطانی، نمادهایی ویژه را برای مقابله با قربانیان خشونت خانگی فراگیر کند. به بیان دیگر، آنچه که این روزها در شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک تماس "هولناک" دست به دست می‌شود و به دلیل ابتکار هوشمندانه‌ قربانی، ابعاد سرگرم‌کننده‌ای یافته که موجب شده تا بسیاری آن را برای هم بفرستند، تبلیغ یک کمپین مبارزه با خشونت علیه زنان است؛ خشونتی که نه فقط در آمریکا بلکه در بسیاری از نقاط جهان از جمله ایران و افغانستان، ابعاد گسترده‌ای دارد و برخی فعالان مدنی امیدوارند با آموزش در کنار سخت‌گیر‌ی‌های قانونی و قضایی با آن مقابله کنند.

مشاهده ...

نواک جوکوویچ با نمایشی قدرتمند خوان مارتین دل‌پوترو را در فینال اوپن آمریکا شکست داد و چهاردهمین گرنداسلم خود را به دست آورد. تنیس‌باز ۳۱ ساله صربستانی که قهرمان گرنداسلم قبلی (ویمبلدون) شده بود، در نیویورک حریف آرژانتینی‌اش را ۳-۶، (۴-۷) ۶-۷، ۳-۶ شکست داد و تعداد قهرمانی‌هایش در گرنداسلم‌ها را به رکورد پیت سمپراس (تنیس‌باز پیشین آمریکایی) رساند. با دیدن قهرمانی پیت سمپراس در ویمبلدون بود که نواک جوکوویچ شش ساله که در پیتزافروشی والدینش نشسته بود عاشق تنیس شد و تصمیم گرفت وارد این رشته بشود. حالا، شانزده سال بعد از آن که سمپراس چهاردهمین قهرمانی در گرنداسلم را در همین زمین جشن گرفت، جوکوویچ با رکورد الگویش مساوی کرده است. جوکوویچ که در ماه ژوئیه قهرمان ویمبلدون شد با این قهرمانی تا رتبه سوم رده‌بندی جهانی بالا خواهد رفت. او که بخت ششم قهرمانی در آمریکا بود، حالا یکی از شش تنیس‌بازی است که موفق به قهرمانی متوالی در ویمبلدون و اوپن آمریکا شده است. در حال حاضر فقط راجر فدرر (۲۰) و رافائل نادال (۱۷) بیشتر از جوکوویچ در گرند‌اسلم‌ها قهرمان شده‌اند. خوان مارتین دل‌پوترو تنیس‌باز آرژانتینی که برای اولین بار در نه سال اخیر به فینال یک گرند‌اسلم رسید، نتوانست مقابل جوکوویچ که بار دیگر به روزهای اوج بازگشته، مقاومت کند. این تنیس‌باز آرژانتینی که تنها یکبار قهرمان گرنداسلم (اوپن آمریکا ۲۰۰۹) شده، به دلیل مصدومیت تقریبا تمام سال ۲۰۱۵ را نتوانست بازی کند و گفته بود که فاصله چندانی با کنار گذاشتن تنیس برای همیشه نداشت. در حالی که جوکوویچ پس از قهرمانی مشغول جشن گرفتن با خانواده و مربیانش شد، دل‌پوترو که امسال یکی از بهترین سال‌های دوران حرفه‌ایش را می‌گذراند، پس از باختن به جوکوویچ، روی صندلی‌اش افتاد و نتوانست جلوی اشک‌هایش را بگیرد. دل‌پوترو گفت: "الان حرف زدن برایم راحت نیست. از این که باختم ناراحتم اما برای نواک خوشحالم." جوکوویچ قبل از مراسم اهدای جام به سوی دل‌پوترو رفت، او را در آغوش گرفت و دلداری داد. پس از فینال جنجالی انفرادی زنان و اعتراض‌های شدید سرینا ویلیامز به داور که موجب به هم خوردن جو ورزشگاه آرتور اش و گریستن نائومی اوزاکا (قهرمان مسابقات) شد، هواداران تنیس توانستند در بخش مردان، یک مسابقه با کیفیت، بدون حاشیه و همراه با احترام به حریف را ببینند. دل‌پوترو گفت: "تقریبا کل بازی با تمام وجود مسابقه دادم و می‌خواستم ضربه تمام‌کننده را بزنم ولی نتوانستم چون نواک جلویم ایستاده بود. سعی کردم فورهند‌های ریسکی بزنم چون تنها راه شکست دادن چنین بازیکنانی همین است. اشتباهات من به دلیل سطح بازی او بود. نواک خیلی سریع بود و خوب دفاع می‌کرد. بردن بازیکنی مانند نواک بسیار سخت است." جوکوویچ در فینال مثل همیشه عالی دفاع کرد و یک بار دیگر نشان داد قادر است تقریبا هر توپی را برگرداند. پارسال همین موقع مصدومیت موجب شده بود که او حتی به آینده حرفه‌اش هم چندان مطمئن نباشد اما شش ماه دوری از مسابقات به او کمک کرد تا دوباره انگیزه‌هایش را پیدا کند و بداند که برای چه می‌خواهد ادامه دهد. او در فصل تابستان بار دیگر به قدرت برتر تنیس جهان تبدیل شد و حالا حتی می‌تواند سال را به عنوان مرد شماره یک جهان تمام کند. منبع

مشاهده ...